Λυκίσκος: Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ζυθοβότανου

Η επιστημονική ονομασία του λυκίσκου είναι Hummulus lupulus. Είναι ένα πολύ διαδεδομένο φυτό της ελληνικής χλωρίδας το οποίο αυτοφύεται και είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στις εδαφοκλιματικές συνθήκες της Ελλάδας. Ο λυκίσκος είναι ένα αρωματικό-φαρμακευτικό φυτό με ευρεία χρήση και ιστορία χιλιάδων χρόνων. Ως αρωματικό φυτό, ο λυκίσκος αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της μπύρας. Είναι αυτό που προσδίδει το άρωμα, την πικρή γεύση -η οποία εξισορροπεί τη γλυκύτητα της βύνης- και τον πλούσιο αφρό της.
Ο λυκίσκος ανήκει στην οικογένεια των Cannabinaceae, και στο γένος Humulus. Είναι πολυετές φυτό που ζει και καρποφορεί  μέχρι 20 ετών. Είναι φυτό δίοικο, δηλαδή υπάρχουν φυτά ξεχωριστά με θηλυκά και αρσενικά άνθη. Φέρει βλαστούς γωνιώδεις οι οποίοι εσωτερικά είναι κοίλοι και οι οποίοι  αναπτύσσονται σαν αναρριχώμενοι ενώ  μπορούν να φθάσουν σε ύψος 8 μέτρων. Είναι ένα φυτό που συγκαταλέγεται στα πιο ταχυφυή που υπάρχουν στον κόσμο, φθάνοντας μέχρι 10- 35cm αύξηση την ημέρα.
Οι ρίζες του φθάνουν σε βάθος 1,5 μέτρων αλλά και πλάγια σε απόσταση  2 μέτρων.
Τα θηλυκά άνθη του λυκίσκου είναι αυτά που συγκομίζονται για να χρησιμοποιηθούν και μάλιστα χωρίς να έχουν γονιμοποιηθεί.
Τα άνθη του σχηματίζουν στροβιλοειδείς ή ωοειδείς ταξιανθίες (κώνους) μήκους 2,5 – 6,5cm ανάλογα με την ποικιλία και τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Γύρω από τα άνθη ευρίσκονται μεγάλα φύλλα, που φέρουν στην βάση τους τριχίδια που έχουν αδένες που εκκρίνουν την αλκαλοειδή ουσία που λέγεται «λουπουλίνη». Είναι η ουσία που δίνει την ιδιάζουσα γεύση της μπύρας.
Τα κύρια συστατικά της λουπουλίνης είναι:
α) το έλαιον του λυκίσκου. Αυτό ευρίσκεται σε ποσοστό 0,2-0,8% και έχει χαρακτηριστικό άρωμα
β) οι μη ρητινώδης πικραντικές ουσίες,
γ) οι ρητινώδεις πικραντικές ουσίες, που κατηγοριοποιούνται σε άλφα και βήτα, οι οποίες αφενός ευθύνονται για την πικρή γεύση, αφετέρου δε ασκούν ευεργετική επίδραση στην δυνατότητα συντήρησης τους.
δ) οι ταννίνες με μία περιεκτικότητα 4-5%.
Αναρριχητικό φυτό γνωστό και ως <<ζυθοβότανο>>, αφού χρησιμοποιείτε στην παραγωγή της μπύρας για τις αρωματικές και χωνευτικές του ιδιότητες. Οι βλαστοί του είναι κοίλοι εσωτερικά, τα φύλλα του οδοντωτά και σύνθετα, ενώ δίνει κιτρινωπά λουλούδια.
Η ρητίνη και το αιθέριο έλαιο που περιέχουν τα λουλούδια του είναι πολύ θεραπευτικά.
Για εσωτερική χρήση φτιάχνουμε ένα <<έμβρεγμα>> από λουλούδια και φύλα του φυτού (10 με 15 γραμμάρια σε ένα λίτρο νερό) και πίνουμε από αυτό ένα ποτήρι πριν από κάθε γεύμα. Είναι διουρητικό (κατάλληλο για τους νεφροπαθείς και για τους διαβητικούς), ορεκτικό και πολύ ευεργετικό για το κυκλοφορικό και το νευρικό σύστημα (έχει ηρεμιστικές ιδιότητες, ενώ σε μεγαλύτερες ποσότητες είναι ναρκωτικό).
Ο λυκίσκος συναντάται αυτοφυής σε πολλά μέρη της Ελλάδας, καλλιεργείται όμως, και ιδιαίτερα για τις ανάγκες τις ζυθοποιίας.
*Οι πληροφορίες που περιέχονται στην σελίδα ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας. Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια θεραπεία ή διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας.
 Ακολουθήστε μας και στο Facebook 

 το διαβάσαμε ΕΔΩ
Λυκίσκος: Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ζυθοβότανου Λυκίσκος: Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ζυθοβότανου Reviewed by D. Papadopoulos on 8:00:00 π.μ. Rating: 5
Από το Blogger.